Η μοναξιά μου...

Μοναξιά… 

είναι να είσαι σε διπλή μορφή

εσύ το μυαλό σου… και οι σκέψεις σου…

 Δυο χέρια μπλεγμένα ανάμεσα σε πλήκτρα,

να αποτυπώνουν όλα τα κομμάτια των αναμνήσεων σου…

η για κάποια ιστορία που άκουσες…

μοναξιά είναι ο σκοτεινός ουρανός…

 και πολλές φορές…

να καταντάς να μιλάς μόνος σου…

Θλίψη είναι να κοιτάς τα άστρα που φεγγοβολούν….

και εσύ να ταξιδεύεις… παρέα με το φεγγάρι….

αναζητώντας τα άδικα της ζωής σου…

ψάχνοντας για ένα γιατί!!!

ψάχνοντας τα  σωστά και τα λάθη… και ψαχουλεύοντας τα,

να μαθαίνεις μέσα από αυτά…

αν και ο προορισμός μας σε αυτή την ζωή

είναι να κάνουμε λάθη να αμαρτήσουμε… 

να ματωθούμε…

να λυγίσουμε…

 να φάμε τις πιο πολλές την αχαριστία 

σε κρύο πιάτο…… 

να πονέσεις…

 να αδικήσεις και να αδικηθείς