Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

καλως ηρθατε...

καλως    ηρθατε...
κανετε κλικ πανω στο μπλε αστερακι...

Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Συγνωμη.......

Είναι αργά… βράδυ,

κοίταξα ψηλά στον ουρανό,


ήθελα να δω τον φίλο μου το φεγγάρι,
μα το πυκνό σκοτάδι με την γκρίζα συννεφιά
έκρυψαν ακόμη και τα αστέρια…
Η ψυχη μου άρχισε να γυροφέρνετε….
Δεν ησύχαζε….


Μέχρι που με έχασα ακόμη μια φόρα.

Άρχισα να περπατώ με γυμνά πόδια,
προς τα φουρτουνιασμένα κύματα…


με μια καρδιά
που θα ήθελε να μην υπάρχει,
κουρασμένη…
απογοητευμένη από μένα και από όλα…
το μόνο που αποζητούσα,
 ήταν αν υπήρχε τρόπος να μην υπήρχα…
να μπορέσω να μην με ξαναβρώ ποτέ!!!

 

 
Κουράστηκα… τα πόδια μου πάγωσαν…
ρίγος τύλιξε όλο μου το σώμα,
περπάτησα προς τα έξω
ένα μικρό βραχάκι είδα και κάθισα εκεί
σκύβοντας το κεφάλι.


Έβαλα τα χεριά μου, και τύλιξα εμένα,
φτιάχνοντας μια ζεστή αγκαλιά!


Το εχω τόσο πολύ ανάγκη,
δυο χεριά αληθινά
 να με πάρουν στα δικά τους χεριά…
μια καμιά αγκαλιά δεν είναι
τόσο αληθινή όσο η δική μου.



Έμεινα εκεί αρκετή ώρα αγκαλιά με μένα
χαμένη στην δική μου σκοτείνια,
στον δικό μου κόσμο, στον δικό μου πόνο…
στον δικό μου αργό θάνατο μου.

 

 
Αναπολώ…. Όνειρα….
 Όνειρα που έκανα από μικρό κοριτσάκι,
μα ο εφιάλτης είχε έρθει από τότε στην ζωή μου,
για να μου καταστρέφει
ότι εγώ ονειρευόμουν.
Ένας εφιάλτης, που με ακόλουθει…
με γονατίζει, με ματώνει.. με σκοτώνει,
ποναω!!!!




Προσπαθώ αυτήν την φόρα να τον διώξω,
και τα καταφέρνω!!!
Γύρισα τον χρόνο πίσω….
Ήθελα να δω, τι ήμουν πριν μεγαλώσω…
πριν ο εφιάλ
της μπει να σκοτώσει
την αθώα μου ψυχούλα και το κορμάκι μου.

 
Με είδα χαρούμενη….


διέκρινα ένα πραγματικά αληθινό χαμόγελο στα χειλάκια μου…
δυο μαύρα ματάκια να αστράφτουν από ευτυχία…
με έβλεπα να παίζω με μια γειτονόπουλα.
Γελούσαμε…
η εικόνα αυτή θόλωσε… δεν με έβλεπα….


Και απότομα, χάθηκα… όλα χάθηκαν!!!!


Το γέλιο έγινε κλάμα… η χαρά μου… πίκρα,
η εικόνα ραγισμένη…. ξανάρθε πίσω…


με είδα με ματάκια βουρκωμένα….

 

Και τα χειλάκια μου να έχουν το σχήμα παραπόνου….

 
Με ρώτησα…. - Τι έχεις???




Με κοίταξα με παράπονο….
Δεν μπόρεσα να μιλήσω…
μόνο δάκρυα έτρεχαν
από τα βουρκωμένα μου μάτια.

 


(πως μπορούν κάποιοι να σκοτώνουν την ψυχη ενός παιδιου,
που ακόμη δεν πρόλαβε να μεγαλώσει???)



Με κατάλαβα… με ένιωσα…


εκρυψα τα μάτια,
αγκαλιάστηκα ακόμη πιο σφικτά…



Έφυγα!!! Με έχασα!!!!


Δεν το άντεξα…


Συγνώμη!!!!

11 σχόλια:

meggie είπε...

καταιγίδα πόνου ..
κι ότι ετοιμαζόμουν να γράψω στη meggie πόσο κουράστηκα να πονάω .. αλλά διαβάζοντάς σε .. το μετάνοιωσα .. γιατί εσύ είσαι πράγματι απελπισμένη ..

κορίτσι μου κουράγιο

zinaa kapa είπε...

meggie μου....
την καλησπερα μου,

τα ΛΟΓΙΑ ΨΥΧΗΣ
γραφονται με βιωματα
διαφορων ανθρωπων...
και δικα μου,
καθε φορα που κανω
μια νεα αναρτηση
δεν σημαινη
πως αποκλειστικα
ειναι δικα μου.

φυσικα θα μου πεις
αν δεν βιωσεις κατι
πως μπορεις να το εκφραζεις
με τοσο πονο!!!
ναι...
περασα ασχημη
παιδικη ηληκια...
ακουω καθημερινα τοσα...
που καμια φορα λεω,
οτι υπαρχουν και χειροτερα...
και καθε φορα
που τα δακτυλα μου πληκτρολογουν υπαρχει παντα καποιος λογος... ειτε δικος μου
ειτε καποιο βιωμα
μιας αλλης ψυχης...

νασαι καλα φιλη μου
και αν νιωθεις
τοση κουραση μεσα σου και πονο.... γραψε...
παρε στυλο και χαρτι
και αποτυπωσε τα ολα μεσα... ξεφορτησε την ψυχουλλα σου...

καλο βραδυ

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΕΜΕΙΝΑ ΑΦΩΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ!!!!ΤΟΣΟΣ ΠΟΝΟΣ.ΣΙΓΟΥΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΟΣΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ.
ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΟΡΝΕΙΣ ΜΟΝΟ ΧΑΡΕΣ ΑΝ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ.
ΚΑΛΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ.

ΜeLoDiA είπε...

Αφωνη...

Οτι γραφετε με Ψυχή πάντα μας αγγιζει βαθεια...κ κάπου εδώ μέσα υπάρχουν κοινά σημεια με όλους εμας!

Καλο σου βραδυ κ καλη εβδομαδα!

ΔΗΜΗΤΡΑ είπε...

Κάθε ταξίδι ξεκινά απ τη στιγμη που θα το σκεφτείς και δεν τελειώνει ποτέ!!!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΑΦΗΝΩ ΜΙΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΗΡΘΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΑΦΗΣΩ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΕΥΧΗΘΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΓΕΜΑΤΟ ΧΡΩΜΑΤΑ-ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ.ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΠΑΛΙ ΝΑ ΣΑΣ ΒΡΩ ΚΑΛΑ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΟΥ ΤΕΛΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!!

Δημήτρης Μαχαίρας είπε...

Βγάζεις ψυχή ...

Jose Ramon Santana Vazquez είπε...

...traigo
sangre
de
la
tarde
herida
en
la
mano
y
una
vela
de
mi
corazón
para
invitarte
y
darte
este
alma
que
viene
para
compartir
contigo
tu
bello
blog
con
un
ramillete
de
oro
y
claveles
dentro...


desde mis
HORAS ROTAS
Y AULA DE PAZ


COMPARTIENDO ILUSION
ZINAA KAPA

CON saludos de la luna al
reflejarse en el mar de la
poesía...




ESPERO SEAN DE VUESTRO AGRADO EL POST POETIZADO DE TOQUE DE CANELA ,STAR WARS, CARROS DE FUEGO, MEMORIAS DE AFRICA , CHAPLIN MONOCULO NOMBRE DE LA ROSA, ALBATROS GLADIATOR, ACEBO CUMBRES BORRASCOSAS, ENEMIGO A LAS PUERTAS, CACHORRO, FANTASMA DE LA OPERA, BLADE RUUNER ,CHOCOLATE Y CREPUSCULO 1 Y2.

José
Ramón...

EXOENAVAROS.BLOGSPOT.COM είπε...

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΕΙΚΟΝΕΣ, ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ. ΜΕΙΝΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ. ΣΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΛΟΥΝΤΕΜΗ ΕΙΧΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ...Η πρώτη κραυγή του ανθρώπου είναι το κλάμα...από εκεί και πέρα ή μένει άνθρωπος και κλαίει ή γίνεται τέρας και κάνει τους άλλους να κλαίνε. ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ. ΕΙΣΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΑΤΟΜΟ

Ελενα Καπακιώτου zinaa kapa είπε...

ένα μεγάλο ευχαριστώ
στους φίλους
που συμμετείχαν
στα ΛΟΓΙΑ ΨΥΧΗΣ

ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ ναχετε.