-->
Κάθομαι και πάλι στο πληκτρολόγιο μου…
αρχίζοντας τα δάκτυλα μου
να πληκτρολογούν και πάλι…..
για να μην αφήσω την παρόρμηση μου
να επιβληθεί στην δικιά μου λογική.
Γελάω…μιλάω…φωνάζω….
πνίγομαι… θλίβομαι…θυμώνω…
και όλο πιάνω τον εαυτό μου
να θέλει να εκφραστεί ακόμη μια φορά…
Άνθρωπος είμαι…
ανάμεσα σε πολλούς άλλους…
μα έτσι όπως όπως ζούμε μες στη μιζέρια
και στην κοντοφθαλμία της κακίας…
δεν μας βλέπω να ζούμε για πολύ…
Ότι αυτό είναι νόμος…νόμος της ψυχής…
και αστυνόμος η καρδιά…ελευθερία η ευτυχία…
και φυλακή η μοναξιά…
και εγω κλειστηκα σε αυτή…
παραδωθηκα από μονη μου…
δεν έχω άλλα εφόδια για να πολεμήσω…
κουράστηκα…
zinaa kapa







