Αναρτήσεις
Γύρε ψυχή μου γύρε στο πλάι μου
αγκάλιασε με και κοίταξε με….
Τρέμω από φόβο….
και ο σκοτεινός ουρανός που μας κοιτάει….
κλαίει και αυτός μαζί μας…
Το τέλος βλέπει… μα δεν το λέει
Η ψυχή μου στενάζει και μετά απόλυτη σιωπή….
.Μην μιλάτε… φωνάζουν τα άστρα…
απόψε θα κλάψετε για τελευταία φορά
το όνειρο σας.... για μην τα αναζητάτε πια…
.Πάει θεέ μου πάει… πάει το όνειρο φώναξα!!!!….
Γύρισε το φεγγάρι λυπημένο…
μας κοίταξε… αλλά η ψυχή μου κρύφτηκε…
δεν ήθελε να την δει δακρυσμένη!!!
Το είδα να αλλάζει όψη…
να σκουραίνει το χρώμα του και να λέει…
.Κοιτάξτε με…. Είμαι εδώ για όσους πονούν…
για όσους αγαπούν
και σαν σύμβολο για μοναχικούς!!!
Κλαίω με το κάθε πόνο του ανθρώπου…
γελώ με την χαρά τους…
θλίβομαι με την πικρά τους.
Μόλις άκουσε τα λόγια αυτά η ψυχή….
Βγήκε απ’ την κρυψώνα της…
κοιτάζοντας το φεγγάρι….
έμεινε σαν χαζή να το κοιτάει…
αμίλητη… δεν είχε λόγια να πει…
Το φεγγάρι είδε την θλίψη στο πρόσωπο της… και λέει…
.Ξέρω τι θες!!!
.Ξέρεις?? Του απάντησε απορημένη!!
.Ναι!! Θες να σε πάω σε ένα όνειρο
που πέθανε πριν χρόνια!!!
.Ναι… αυτό θέλω!!!
.Και όμως ποτέ δεν θα το ξανακάνω….
ούτε εγώ…. ούτε τα αστέρια ….
ούτε ο φίλος σου ο ουρανός!!!
.Και γιατί??? τσίριξε νευρικά η ψυχή!!!
.Γιατί όσο ζεις με όνειρα και όσο ψαχουλεύεις
το παρελθόν εδώ θα μείνεις….
.Μα δεν ζω χωρίς όνειρα!!! Φώναξε η ψυχή!!!
.Να φτιάξεις νέα όνειρα… και έλα τότε να σε ταξιδέψω
να σε πάω όπου θες…
Κανείς δεν ζει χωρίς όνειρα… αλλά ονειρέψου……
άσε τα νεκρά…. Αυτά πέθαναν…
άστα στην φίλη σου την Ανάμνηση
να στα κρατήσει σε ένα ράφι… και εσύ δώσε ζωή…
φτιάξε καινούργια, μάθε να βλέπεις θετικά…
ακόμη και στο σκοτάδι θα δεις φως!!!!
.Εσύ είσαι το φως μου!!! του είπα!!!
.Όχι!!! Το φως είσαι εσύ!!
Απάντησε και κρύφτηκε πίσω από τα σύννεφα!!!
Έμεινα μόνη με την ψυχή μου….
αμίλητες και οι δυο….
γονάτισα.....
Προσπάθησα να ψαχουλέψω την άμμο
για καινούργια όνειρα!!!
Δεν τα κατάφερα!!!
Έκλαψα… φώναξα στο φεγγάρι να έρθει
να μου εξηγήσει τι ήθελε να πει….
ότι εγώ είμαι το φως!!!
Έμεινε κρυμμένο πίσω από τις γκρίζες συννεφιές
και τα άστρα κινιόντουσαν χαρούμενα…
.Πέφτω κάνε μια ευχηηηηηηηηηηηηηηηηηή….
Φώναξε ένα αστέρι.... μα εγώ δεν έβαλα ευχή….
δεν είχα καταλάβει τίποτα…
η ψυχή μου που κατάλαβε.. μου λέει…
.zinaa όταν πέφτει ένα αστέρι θα πρέπει να προλάβεις
να ψιθυρίσεις την ευχή σου πριν σβήσει!!!!
Άρχισαν τα αστέρια να χοροπηδούν και πάλι
σε ένα τρελό χαρούμενο ρυθμό ….
και εγώ τα έβλεπα…
με ένα βλέμμα περίεργο….
με ένα βλέμμα απλανές…
άρχισαν στα χείλη μου να σχηματίζεται σιγά-σιγά,
ένα χαμόγελο…
σχηματίζεται,
όταν βρίσκομαι στην αγαπημένη παραλία….
Παράξενα συναισθήματα
με κατέκλιναν εκείνη την στιγμή…
Ήθελα να κλάψω από χαρά…
μια χαρά περίεργη… χωρίς λόγο….
Μέσα σε λίγα λεπτά όμως…
ένιωσα και πάλι μονή!!!
Πιο μόνη από ποτέ!!!
Έσκυψα… και σε μια στιγμή…
γέμισα τις χούφτες μου με άμμο….
Σηκώθηκα πάνω και με δύναμη
την πέταξα στην θάλασσα!!!!
.Φευγωωωωωωωω φώναξα στο φεγγάρι… μείνε εσύ κρυμμένο
εκεί στα σύννεφα… και εγώ θα πάω να κρυφτώ στο δικό μου κόσμο!!!!
.Οχιιιιιιιιι φωνάζει η ψυχή μου…
μείνε θα ξαναπέσει ένα αστέρι
και αυτό θα είναι για σένα…
βαλε ευχή… μην με απομονώνεις άλλο…
θέλω να αναπνεύσω θέλω να ζήσω….
Κοντοστάθηκα,
γύρισα προς τον ουρανό
είδα το φεγγάρι να φέγγει και πάλι… γελαστό….
Ένα αστέρι ήταν έτοιμο να πέσει….
Χωρίς σκέψη φώναξα!!!!
.Να μην βλέπω άλλο… κοκαλιάρικα παιδιά από φτωχές χώρες!!!
.Γιατί δεν έβαλες άλλη ευχή??? Με ρώτησε η ψυχή μου…
.Γιατί δεν είχα τίποτα άλλο πιο σοβαρό για να ευχηθώ!!!
Της απάντησα ψυχρά και έφυγα με σκυφτό κεφάλι....
