Ελενα καπακιώτου zinaa kapa ΜΕ ΧΑΝΩ… ΚΑΙ ΜΕ ΒΡΙΣΚΩ….

-->

το είχα όμως ανάγκη να με χάνω και να με βρίσκω

Και τώρα που γράφω και πάλι θα με ανακαλύψω…

 

Ένα όνειρο…. που το έχτισα

  κάποτε....σε κάποια  αμμουδιά, 

ένα  όνειρο χαμένο, για μια ψυχή γεμάτη πληγές….

για μια ψυχή σκοτωμένη….και το…. το έκτισα...

το άγγιξα…το αγάπησα...το λάτρεψα….

Τώρα μετά από τόσα χρόνια….

 βλέπω να αναπυρώνετε και πάλι η φωτιά 

και να μεγαλώνει 

μέσα στις θυμίσεις των αναμνήσεων μου

και να καίγεται το κορμί μου…. 

και ο πόνος να ξαναφουντώνει….

να μαυρίζει  η ψυχή μου… και εγώ να υποφέρω…

οι καπνοί να με πνίγουν…ανάσα να μην παίρνω!!!

να πνίγομαι…. πάλι θα κλάψω…  

Και τώρα….να βλέπω μόνο......

τις στάχτες που μου απόμειναν…

θυμίζοντας μου το παλιό όνειρο μου...

και εγώ πάλι να  φεύγω πάντα να εξαφανίζομαι…

και  να  ψάχνομαι…να με βρίζω….

να με μαλώνω…πάλι θα εξαφανιστώ….

πάλι θα με χάσω κάπου θα ξαναβρεθώ με μένα…  

φέρνοντας με πίσω ακόμη μια φορά…

κουράστηκα…. κουράστηκα ψυχή μου….

είναι όλα μια φαντασία….ένα ψέμα…

Τίποτα δεν μου έχει απομείνει…. μόνο απομεινάρια….

που και αυτά τα κρατάω τόσο σφικτά 

μην μου ξεφύγουν….υποφέρω…. δεν κοιμάμαι πια….

Ξαναεπεστρεψε ο εφιάλτης μου….

ξαναχτύπησε η μοναξιά την ψυχή μου….

ο πόνος και η αδικία ξανάρθαν 
και πάλι και εγώ στέκω εδώ…

ανάμεσα στου λιγοστούς και καλούς φίλους μου….

Δεν τολμώ να τα πω… 

Είμαι η δυνατή….είμαι το μαγκάκι της παρέας…

δεν θέλω να χάσω αυτόν τον τίτλο μου αρέσει!!!

Είμαι εκεί για όλους και κανείς για μένα…

γιατί δεν μπορώ να ανοίξω την ψυχή μου….

μάλλον δεν θέλω!!!! Μόνη μου με ακολουθώ  

και όπου με πάει πάω….ιδρώνω…

παλεύω με μένα… σφιγγω την γροθιά μου....

ο ιδρώτας μου στάζει αλμύρα…

θυμίζει θάλασσα…. 

 

θυμίζει ταξίδια μακρινά…

πέρα από ωκεανούς και θάλασσες..

θυμίζει τόσα πολλά…Εφιάλτης πια η ζωή μου

κομμένη η ανάσα μου…ψάχνομαι και πάλι γράφω

ξημερώνομαι…. επάνω στα πλήκτρα μου..

προσπαθώντας να αποφορτίσω τις σκέψεις μου

και όλα όσα με προβληματίζουν!!!

Και πάλι ακόμη μια φορά…

δεν τολμώ να γράψω τα όσα με πονάνε…

ίσως τα μπέρδεψα… 

και να μπλέχτηκε το κουβάρι του μυαλού μου…

σε αμέτρητους κόμπους…δεν ξετυλίγεται….

και στην προσπαθεια μου αυτη....

μπλεχτηκαν και τα χερια μου....

Και όσο δεν ξετυλίγετε…

τόσο μπερδεύεται το κουβάρι του μυαλού…

άκρη δεν βρίσκω…και ούτε ποτέ θα βρω…

Αυτή θα είμαι και θα παραμείνω… 

δεν αλλάζουν έτσι εύκολα οι άνθρωποι…

και εγώ είμαι μια από αυτούς…

που πάντα θα είμαι αυτή που είμαι… 

είτε αρέσω είτε όχι!!!!

Όσο και να αποφεύγω το παρελθόν…

αυτό… πάντα θα μπλέκετε στα πόδια μου!!!!

Υ.Γ

Αφορμή για να ξαναγραψω λόγια ψυχης..

επιστρεφοντας και παλι πισω στα χαμενα ονειρα μου...

είναι ο θανατος της φιλης μου.... 

ισως με εκανε να καταλαβω πως αυριο....

η επομενη μπορει να ειμαι εγω.... 

ετσι θελω να γραφω.... να γραφω.... 

να θυμαμαι.... να ονειρευομαι.... 

να ζησω οσο μου απομενει.... όπως εγω θελω!!!!

οχι όπως θα ήθελαν οι αλλοι... 

Ξερω πως ο καθενας απο μας, ειναι ξεχωριστος.... 

οτι και ναναι..... οποιος και ναναι... ο θανατος υπαρχει 

και θα υπαρχει παντα στην ζωη μας.... 

εγω διαλεγω να ζω με ονειρα... 

θελω να γραφω λογια ψυχης... 

καποια μερα μπορει να θελησω 

να φτιαξω ονειρα νεα.... 

μπορει μεχρι τοτε να ειναι αργα... 

αλλα ετσι ειμαι και ετσι θα ειμαι 

και ετσι θα παραμεινω!!!! απο οτι βλεπω... 

οσους αγαπησαν εφυγαν απο την ζωη.... 

η μανα μου...ο πατερας μου....η θετη μου μανα...

ο θετος πατερας μου....η μητρια μου.....

ο πατριος μου.....καποιοι φιλοι.....

ολοι αυτοι εφυγαν 

και το τελευταιο χτυπημα 

ηταν ο θανατος της πραγματικης μου μανας!!!! 

αυτη μου λυπει.... περισσοτερο....την αναζητω... 

νιωθω μονη.... Ζητώ συγνωμη για αυτο μου, το ξεσπασμα.... 

απο αλλου αρχισα να γραφω... και αλλου καταληξα!!!!  

τελικη αναλυση???

Νιωθω πολύυυυυυυυυυ μονη!!!!!

Και ας εχω γυρω μου τόοοοσα ατομα....
zinaa kapa