Ελενα καπακιώτου zinaa kapa Τα άδικα… ουκ και ευλογούνται…

-->

Κάποιες φορές στην ζωή μας…

άλλα λαχταρούμε και άλλα μας έρχονται…

άλλα περιμένουμε… και άλλα εισπράττουμε…

αλλά στο τέλος....

κάνουμε τον απολογισμό μας.. βάζουμε σε μια τάξη 
τα συναισθήματα μας…και λέμε….

Ας μην δώσουμε άλλη τροφή στους ψεύτες

στους άπληστους και στους αχάριστους…

Γιατί για μένα ράγισε πια το γυαλλί.... 

έσπασε!!! η καλοσύνη μου χάθηκε…

δεν αντέχω άλλο να μου ξύνουν τις πληγές μου…

με πονάνε..τόσες φόρες με πόνεσαν..

και εγώ σώπαινα… τώρα όμως θα φωνάξω…

θα κλείσω αυτά τα βρώμικα στόματα…

αυτά που ακόμη η ανάσα τους βρωμάει από ψέμα…

δεν πρέπει σε τούτο τον κόσμο να είσαι καλός…

ούτε να λυπάσαι γιατί μετά καταπατούν την καλοσύνη σου… 

θέλουν να γίνεις το πιόνι τους…
λες και αυτοί είναι κάποιοι!!!!Τίποτα δεν είναι…..

Τίποτα!!! 

Είναι  μια πληγή πάνω στην άλλη πληγή…

και αυτό πονάει πιο πολύ….

 Αχ πόσο άλλαξε ο κόσμος…

οι μικροί δεν σέβονται πια τους μεγαλύτερους τους…

και αυτό είναι ακόμη μια κατάσταση

που με θλίβει αφάνταστα

βλέπω τα λόγια που μεταφράζουν οι σκέψεις μου,

να γράφονται σε αυτή την σελίδα…
τη φωνή μου όμως δεν την ακούω,
το πρόσωπό και τις εκφράσεις μου δεν τις βλέπω,

μόνο τα δάκρυα μου νιώθω… 

που κυλούν στο πρόσωπο μου…

βρέχοντας τα πλήκτρα μου….
Διαβάζω όμως τα λόγια μου
αυτά που η ψυχή συντάσσει…
και τα δάχτυλά μου την πληκτρολογούν

στην ψυχρή οθόνη του υπολογιστή!

Ένα θα γράψω με κόκκινο μελάνι….

αυτό που με πονάει πιο πολύ….

Τα άδικα… ουκ και ευλογούνται…

Αυτό να το θυμάστε…

να το εμπεδώσετε βαθιά μέσα σας…

γιατί κάποτε η αλήθεια θα λάμψει… 

και ακόμη μια φράση με κόκκινο μελανί….

ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται…

Έτσι δεν έλεγαν οι παλιοί????

Έτσι και εγώ θα περιμένω…αυτή την ευλογημένη στιγμή.

Αυτά τα λόγια… μου είπε κάποιος γέροντας…

και έμεινα χαραγμένα μέσα στην ψυχή μου….

zinaa kapa