ΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΛΗΚΤΡΟΛΟΓΟΥΝ
Κάθομαι και πάλι στο πληκτρολόγιο μου…
αρχίζοντας τα δάκτυλα μου να πληκτρολογούν και πάλι..
Γράφω… γελάω… μιλάω… φωνάζω…
πνίγομαι… θλίβομαι… θυμώνω…
και όλο πιάνω τον εαυτό μου να θέλει να εκφραστεί ακόμη μια
φορά.
Άνθρωπος είμαι.. ανάμεσα σε πολλούς άλλους..
μα έτσι όπως ζούμε μες
στη μιζέρια και στην κοντοφθαλμία της κακίας,
δεν μας βλέπω να ζούμε για πολύ. Λένε κάποιοι πως η αγάπη
νικάει.
Ότι αυτό είναι νόμος… νόμος της ψυχής…
και αστυνόμος η καρδιά… ελευθερία η ευτυχία… και φυλακή η
μοναξιά…
Και εγώ κλείστηκα σε αυτή… παραδόθηκα από μόνη μου…
δεν έχω άλλα εφόδια για να πολεμήσω, κουράστηκα…
zinaa kapa
-->




